Gisteren een heel gezellige en cosy avond gehad met de Franse Philippe en zijn 5 copains (3 toffe, iets oudere koppels), Marcel en Marcio uit Brazilië en Diana uit Duitsland. Goed kunnen rusten en ijs gekregen van een zeer behulpzame Orietta en haar man (hospitaleros). Magnifiek geslapen nadat ik Philippe het woord ‘dromenvanger’ had geleerd. Trots toonde hij zijn dromenvanger die hij elke avond hangt. Ik leerde hem het Nederlandse woord en zei hem dat hij, indien hij het de volgende morgen nog zou kunnen uitspreken, een zeer goeie leerling was. De drie koppels waren zeer geïnteresseerd in mijn queeste en mijn twee goede doelen en vroegen honderduit. Iedereen vindt het zeer nobel en fascinerend en wenst me het allerbeste. Tof ! Ze noteren de website. Vanmorgen stond Philippe op en het eerste wat hij van in zijn bed riep was ‘DROMENVANGER’. Iedereen in een deuk van het lachen. Deze albergue’ Acacio et Orietta ‘ was super! Beste tot nu toe. Lekker ontbijt met de groep en om 7u20 op pad voor 21 km. Marcio ging de bus nemen naar Burgos wegens te veel pijn aan het scheenbeen. Ik voel me goed en vergeet even dat ik moet inhouden in het begin. Achilles voelt zijn moment aangebroken om zich te wreken voor mijn onachtzaamheid en een pijnscheut schiet ineens in mijn rechterkant. Zo hevig dat ik dacht dat hij scheurde…?. Paniek. Ik doe het veel rustiger aan en de eerste 6 kilometers zijn pijnlijk. Ik vrees aan mijn retourtje naar Buggenhout. Daarna gaat het ineens terug veel beter en ik haal een aardige snelheid. De rugzak word ik blijkbaar wat gewoon, heb niet veel last meer van het gewicht. Maar dit blijft natuurlijk wegen op de voeten en knieën. Ze gaven regen maar niets van: wolken en blauwe lucht. Arnold, een beer van een Australiër, passeert me en houdt in. Hij wil wat babbelen en ik geef hem wat hij wil. Hij doet de Camino om het sportieve en moet op 10 juni terug naar Sidney. Is ook in Saint Jean gestart op 30 april maar heeft de lage route genomen. Toffe gast. Hij is duidelijker sneller dan ik en houdt in. Na ongeveer twee kilometers te hebben gestapt en gepraat drukt hij me stevig de hand en zegt in zijn sappige taal “good luck”. Ik ben deze vanmorgen vergeten water bij te tanken en stop bij een fonteintje. Ik vul mijn veldfles. Onderweg passeren ook acteur Philippe en zijn bende me. We nemen nog wat foto’s en wisselen gegevens uit. Toffe mensen die vol zijn over mijn avontuur. Ik voel me goed en denk er stilletjes aan om verder te trekken na 21 km. Maar dan zou ik er 12 km extra moeten bij doen en dat zonder herbergen. Dat is vandaag nog te veel. Ik kom om 11u50 aan in Villafranca Montes de oca, mijn doel voor vandaag. Ik zoek een Albergue en vind er een dat behoort aan een chique hotel. Ik stap binnen en aan de receptie voel ik me wat een landloper, zweterig en stoffig. Ze zijn dit wel gewend. Mijn blik valt op een berg rugzakken die aangevoerd zijn door taxi’s (daar blijft mijn broek nog van afvallen). Van afvallen gesproken…mijn broek valt ook al letterlijk af, da’s leuk meegenomen. Broeksband mag ik zeker niet verliezen of ik heb een probleem. Ik ben vroeg en ik kan kiezen tussen een slaapzaal met enkel bed (10 euro) of een zaal met stapelbedden (8 euro). Op die 2 euro zie ik niet want enkele bedden zijn een stuk praktischer. Ik ben vroeg en kan optimaal en rustig gebruik maken van de douches en toiletten. Zalige hete douche. Daarna mijn liefste Els bellen en op het terras (wat een prachtige tuin!) een ijskoude sangria drinken. Ik geniet van Whats app zodat ik Els kan zien (wat is dat een goede uitvinding!). Els heeft het me wel moeten leren voor ik vertrok want ik kende het nauwelijks. Ik zie stilaan de pelgrims binnendruppelen. De zalen raken gevuld en het wordt druk. Plots een groot probleem: blijkt dat er geen water meer is! De nieuwe kunnen zich niet douchen of naar het toilet! Frustratie en gezaag. Niet bij mij. Ik ben fris gewassen en heb mijn gevoeg al gedaan (misschien heb ik al het water wel opgebruikt). De kamer ruikt al naar zalfjes en spierversterkende producten. Straks full option gaan eten in het restaurant van het hotel (??) voor 12 euro. Speciale prijs voor pelgrims. Morgen ga ik proberen heel vroeg op te staan en Burgos te bereiken, dit wordt wel een hele zware (+-40 km). Er zijn te weinig herbergen om na 25km te stoppen of ik moet weer een korte rit doen. Kan ik niet maken, ik geraak anders te ver achterop. Dit wordt wat bang afwachten, maar no stress. Ik heb speciaal het bed aan de deur genomen zodat ik niemand zal storen om 5u.





3 thoughts to “Woensdag 10 mei – geen risico’s”
Dag Dirk,
Uitstekend bezig, makker! En nog steeds op schema. Je voettocht “leeft” hier intussen wel. Gisteren op het perron sprak iemand er mij op het perron in Lebbeke spontaan over aan; ze volgt je avonturen op de voet. En, even later, op de trein zelf was het opnieuw raak. “Zeg, hoe zit dat met Dirk? Waar zit hij al?”. We babbelden over Compostela tot in Brussel-Noord. 😉 Zelfs op het werk heb ik een collega die jou niet kent, maar die regelmatig ’s een kijkje neemt op deze blog. Om nog maar over De Minne te zwijgen uiteraard.
Intussen tel ik zelf af. Alles ligt hier klaar, de rugzak (9 kg – geen gram meer!) wordt gepakt, vliegtuigticket en pelgrimsboekje lachen mij toe. Als alles goed gaat, zie ik je over 2 weken in levende lijve in de Spaanse bergen, ergens tussen Ponferrada en O’Cebreiro, vermoed ik.
En Club Brugge? Welnu, met de steun van de apostel Jacobus zit die nationale titel er ongetwijfeld nog in.
Nog veel succes!
Jan
Beste Dirk,
Je zijt nen straffe!
Toi voor donderdag,toch aan Achilles denken hé!
Eric herleeft zijn tocht,hij neemt er telkens zijn dagboek bij!
Allé sterkte,maar toch niet te overmoedig hé.
We horen het wel vandaag!
Groetjes uit de Opstal.
Ola Dirko !
Chapeau… ik denk dat jij nu al een ander mens geworden bent en je bent nog niet halfweg! Doe ze daar de groeten in Burgos , verschillende keren overnacht daar om door te rijden naar de famillie Fernandez. Succes met uw droomavontuur ! ;-)lly.